About Me

My photo
දනිමි මම මා නොවන වග, මට මා හමුනොවන සඳ, විනිවිදිමි ගණදුර, එළිය පහනක නොතිර බව තුළ.

Tuesday, April 17, 2018

# 17: සැපින්නගේ මිරි වැඩි

සඳුට වෙර කළ සැපින්නක ගැන - නයි කදුළු නැත යා උනේ
කිඳුරු පෙම ගැන සදෙව් ලොව  දුර - සොඳුරු පද වැල් ලිය වුනේ
අඳුරු අරණක සඳ සුයාමෙක - දඟර ගැහිලා සෙල උනේ
කින්නරාවක් නොව අදෝමැයි  - බස්සෙකුය ස්ථිර කළේ ...

සළෙලු කවියක  උමතු තනු  තුළ    - රඟපු  ළඳකගේ නෙරිපොටේ
හඳ එළිය මැද මිදුව වර පට - පෙමට උපමා නොම කළේ ..
පෙගුනු කෙහෙරැළි  ලයට බර උනි - දෙවිඳු හැර ගිය කෝවිලේ
අමතකව ගිය මිරිවැඩිය  ගැන - අරුම දෙස් තව බෝ කළේ ...

රනින් කළ මිරි වැඩිය හිස මත -දිදුළ මැණිකක පපු තුරේ
කළුම කළු නයි හැවක් එතුනලු - නුගේ පාමුල ගල් වලේ
නෙක යවුල් මැද පා තැබුව සඳ  - පා සලබ හැර ඝන  දුරේ
සැපින්නට මිරි වැඩි කුමට හෙට - අසනු කුමකට නුඹ සඳේ .... 


Saturday, April 7, 2018

# 16: අමන වියමන

මතක අමතක අමන ගැහැණිය
වියන සළුපට හුරු අතින්
ඇරඹුමක් නැති අරමුණක් නැති
හුයක් පටලයි නිය අගින්
දිදාලය අග බොඳවූ රතු කැට
ගැලුවේ නැති බව හදවතින්
ශිරාවක් ධමනියට කිව්වා
උන්ට මොකටද එය ඉතින්


Saturday, March 10, 2018

# 15: පොඩි මැණිකේ , නජ්ලා සහ බූරුවෝ

ඉල් මහේ වැහි නොදුටු - අහසට දෙස් තියා
පොඩි මැණිකේ නිවුණු ළිප - හිතේ ගිනි එක් කළා
හෙට්ටිගේ ණය  පොතේ - ඉලක්කම් දිගුවු දා
කිරි මවගේ ගෙජ්ජි වැල - වත්තේ කොන වැලලුනා ....

සහරාවේ කුණාටුව - ඔලිව් ගස් හිස් කළා
හිස් තැටිය රොටි නැතුව - නජ්ලා  විසි කළා
දෙවියන්ගේ අඩවියේ - දොර උන්ට වැසුණ දා
පවුලේ බර වැඩි බව -බූරුවට සිහි උණා  ......

ගිනි වැදුන දිවි මගේ  - දුක් සුසුම් පිරිවරා
සින්ථතික්  බූරුවෝ  -සැමට ඔච්චම් කළා
ආගමයි, ජාතියයි - නොයෙක් අවි අත දරා
පණ  අදින මිනිස්කම - කග පතින් සුන් කළා ...


Friday, February 23, 2018

# 14 : අරුම පුදුම හැන්දෑව


නුඹ  මට කියල තිබ්බෙ
ඉර හවසට මූදෙ ගිලෙනවා කියලා
එත් මම පුදුම උනා
ගිනි මලක් තුරු වියන මැද්දෙන්
රූරා වැටෙන කොට ...
දිය රැළි ඔහේ ගෝෂා කළා
මුදට ඉර අහිමි කළා කියලා .....
එත් ඒ අපුර්වත්වය වින්දෙම  තුන්වෙනි ඇස,
මගේ හිතනම් හරි විපිළිසරයි
උඹ  මට බොරු කිව්වා වත්ද ????

Sunday, February 18, 2018

# 13: සිනාසෙන තිසර පට


හත් දින පේ වුන -කිලි ගෙයි පෑදුණ
කොටහලුවක නැකතක් මානේ
පිපුණු කැකුළු මත - බෝදුර  යන්නට
සිතුවලු කුමාරිගේ සළු පානේ .................

පෙර එක දවසක - හිරු බිඳී සවසක
අහසම බීරුම් කරපු වෙලේ
මිදුව තිසර පට - මහවෙලි ගං තෙර
උණ ගාලේ සෙනෙහසින් රැඳී ..................

 හසකැන් තුඩු මත - බබරිදු විස කළ
අතැගිලි එක්කොට බැන්ද දිනේ
රන් තැලි එක්කළ - උදම්  හසුන් මත
තිසර පොටේ මල්කම් බෝවේ .................

නෑ සිය පුර මැද  -  නෙරි පොට බිදුමට
උදක් දුන්නු අයිතිය හමුවේ
බිමට විසික් කල -තිසර පොටේ අග
පැටලුණි බුමුතුරුණක රහසේ ..................

කිරි පිරිලැම  මත - කදුළැලි  මුසු කොට
සුසුම් හෙලූ වසරක් ගානේ
හිමි සඳු කොහේදැයි - විපරම් කළ ඇගේ
සුරතෙහි පැටලුණි රෑ යාමේ ......................

නිවසට බෝ දුර -වියන් යහන මැද
ඇගේ හද යළි රස සෙව්ව දිනේ
බිමට විසිව ගිය - එරන් තිසර පොට
ගිරි හිස දැක යළි සිනහ සුනේ .................


Thursday, February 8, 2018

# 12: සොඳුරිය මේඝයකි - සළලෙකු නැත දත්තේ


තෙද බල කුටිය - කහවණු  පැහැයෙන් හැඩය
කළුවන් කබා මැද බේරෙන - බඩ  ගෙඩිය ..
සාරසුභාවට කැන හිළු   - නිදි බරය
නීතියේ ලඳත් විනිසුරු ළග - අවසඟය

ලේ පුසුබකට ඇදෙනා - දඩයම් කලය 
සුදු සළුවකට වැසුනත් රුව - පැහැසරය
අබමිට අතින් ගත්  ගැහැණිය - වනචරය
නිදි ගැට කැඩුව  උන් හැම හූ - හඬ පෑය

බඳවා රනින් යදමක් - නැකතක් මැද්දේ
ජය මංගල ගයා - අවමගුළකි ගත්තේ
සොඳුරිය මේඝයකි - සළලෙකු නැත දත්තේ
අඳ  නීතියට ඇය අද - අවසඟ නැත්තේ

විසිරුණු කිරට නැත ඇය - විනිසුරු යැද්දේ
පින්මද පුතුන් දැක මදහස - මුව ඇන්දේ
යදමින් බැදුන පා යුග - මිණි  ගෙඩි  සද්දේ
ඇහැරුණු උන්ට නැත අවසර - ඉන පල්ලේ



Wednesday, January 31, 2018

# 11: ව්‍යාකුල මී හරකාගේ කථාවස්තුව


සැදැවේ මඩ වලක් දුටුවෙමි - ගස් ගොමුවෙ මනරම් 
රැළි නගා මට ඉඟි කළා දිය - ගිලීලා බලපන් 
එත් ඈතින් වල අයිති මහ - නැඩා දුටුවෙමි මං 
මග හැරලා වල ඉවත ඇදුනෙමි -ඌට සුබ පතමින් 

තවත් දවසක දවල් වරුවක - හිටිය මම තනියෙන් 
කළුම කළු මඩ  පිරුණු දියවල - ඉස්ස මඩ රහසින් 
මගේ සිතුවිළි ඇවිස්සූ වල- කිව්වා මට මෙලෙසින් 
දුරින් හිටපන්, හිදිමුකෝ අප - සකි සඳුන් විලසින් 

වියළි වන ගැබ සිසිල සොයමින්- සැරුවා මන් රහසින් 
නෙළුම් පිරි විල හිනැහුනා මට - මාව මත් කරමින් 
මඩේ සැප  මිස නෙළුම කුමකට - සිහිවුණා විගසින් 
මඩ නොකර විල පිට උනා මම - මගේ හිස ගසමින් 

මඩේ වැතිරී නගුට වනමින් - කෙළිති සමහර උන් 
එක වලක නොව- දෙක තුනක සැප - සොයති මී හරකුන් 
වලක් නැති යයි තප්පුලති තව - බානේ බැඳී හරකුන් 
විපිළිසර වෙමි සඳට දෙස් දෙමි - තෙමෙන නොතෙමෙන මන් .........