දුටුවෙමි සුන්දර උවන
කෙහෙරොද ලඟින් හිනහුන කුසුම
පිදුරංගල වෙහෙරට පිදෙන
මල් පැස බැතින් අත්ලෙහි රැඳුන.
සුළඟට සැලී ගිලිහෙනු තනන
මල් මෙන් අරුම දිවිහුය පුදුම,
සළුපිළි අතර තිසරුන් සේම
නාභිය ලඟින් නෙරි පොට බෝම
අඩවන් දෙනෙත ආරැයුම් ගේන.
නොදුටුවෙ නුඹය බැති සිත රැඳුන.
විනිවිද දකින සළුපට;
ශ්වෙතාම්බර පට -වැසුව නොවැසුව හුය පට
මියුලැසිය, මාහට - වෙසඟනකි ඔබහට
අරුමසිය මිහිපිට , නොදකින එකය තම සිත !
මලකි නුඹ මනරම් - විලකි සෙනෙහස දුන්
උසට නැගෙනා ගිරි හිසයි නුඹ -අහස් කුස සිඹිමින්
සිව් දිගින් එන නේක සුළි මැද -හිනැහෙමින් ඉඳපන්
මියුලැසිය ඔබ නම් ………………………………//
පෙති බිඳුණු දා -මලක් නැති බව - නුඹට මුමුණයිදෝ
මලක පැහැසර අඳ වු දෙනෙතින් දකින උන් කොහිදෝ
නීල අඹරේ පියාඹන්නට -නුඹට බැරි කිමදෝ
දියඹ ඔබ්බෙහි ලොව දකින්නට අවසරයි නංගෝ ..........
මලකි නුඹ මනරම් - විලකි සෙනෙහස දුන්
උසට නැගෙනා ගිරි හිසයි නුඹ -අහස් කුස සිඹිමින් //
පෙති හැලුණු මල් -පිබිදෙනා බව - අහස් ගවූ උසකින්
සුළඟ මුමුණයි - අසනු දියණිය - දිරිය පිරි හිතකින්
මලකි නුඹ මනරම්- සුවඳ දෙන හැබැහින්
කැලුම් දී හිනැහෙන්න නැගණිය -නැගෙන හිරු විලසින්
මලකි නුඹ මනරම් - විලකි සෙනෙහස දුන්
උසට නැගෙනා ගිරි හිසයි නුඹ -අහස් කුස සිඹිමින් //
👉අතුල අධිකාරි ගයන, බන්දුල නානායක්කරවසම්ගේ ගී පද "විසිරුනු මල් පෙති දෝතට ගත් කුමරි- ඒ පෙති එක් කර මලක් සොයන බොලඳි -සරදම් නොකරමි ආදරයෙන් කියමි, විසිරුනු පෙති යලි මලක් නොවේ නැගණි", අපේ යොවුන් වියේදී නිතරම ගැයුණු අදටත් ගැයෙන ගීතයක්. එත් මහ වැසි මැද්දේ, ගෙදර එමින් ඉන්න විට ඒ සින්දුව ඇහෙන කොට පළමු වතාවට මට හිතුනා මේ කියන දේ වැරදියි නේද කියල . සින්දුව ගැන විවේචනයක් නෙමේ, මේ ගීතය අවවාදයක් දෙනවා නමුත් කන්යාභාවය නැතිවූ පමණින් ඇය තවදුරටත් මලක් නොවේයැයි පවසන සමාජය පසුගාමී නොවේද? එබැවින් මේ ඇය වෙනුවෙන්; 💖💖
දෑස පියන් - බිම නොබලන්
සැඩ පහරේ - ගසා ගෙන යයි
සහසක් දූ පුතුන් - අහිමිව ඔරු බඳත්
එතෙර යයි වැල් පාලමින් - රජ කුමරුන්
ගෘෂා නුඹ සමත්
අසඩක් උඹ ඉතින් -බීපන් තව තවත්
උඹ වෙනස් , මම වෙනස් - ඉඳුරාම
හරි වෙනස්
ආදරෙන්
බැඳුණාට - සිතන හැටි වුව
වෙනස්
පොරොන්දම්
විස්සෙනුත් - පහක් ගැන උනි දොසක්
එකට
සිටි පෙර දිනත් - වැහි
කවියකිය නොදත්
විපිළිසර
සිත මැදත් - සිතුවේම මම අදත්
සිංහයෙක් , වෘෂභයෙක්
- එක ලඟම රථ
දෙකත්;
කල්ප
සහසක් ගොහින් -උන් තවම එක
ලඟත්
කොහොම
බැලුවත් හෙටත් -නැතිද උන් හරි
වෙනස් ?
ගඟ දෑල නුඹයි..............
ගං
පතුළ මමයි;
නිහඬ
දියේ , සැඩ සුළි
මවනා
.....................
හිරු
මඩළ නුඹයි.............
ඉටි
පහන මමයි -
නිවි
නිවි දැවෙනා , දැවි
දැවි නිවෙනා ..............
මහා
වැස්ස නුඹයි ............
පොද
වැස්ස මමයි,
රේණු
වටින් මල් පෙති සිඹිනා
.............
මිහි
මඬල නුඹයි ..............
සඳ
වතිය මමයි ,
අමාවකදි ඔබ
ළඟ නිදනා …………
මගෙ
සෙනෙහෙ ඔබයි .... ....
සෙනෙහස මමමයි,
උණු
කදුළක .....ඉකි.. බිඳිනා ............