About Me

My photo
දනිමි මම මා නොවන වග, මට මා හමුනොවන සඳ, විනිවිදිමි ගණදුර, එළිය පහනක නොතිර බව තුළ.

Sunday, November 27, 2022

#40: විචාර…………..

 

දුටුවෙමි සුන්දර උවන
කෙහෙරොද ලඟින් හිනහුන කුසුම
පිදුරංගල වෙහෙරට පිදෙන
මල් පැස බැතින් අත්ලෙහි රැඳුන
සුළඟට සැලී ගිලිහෙනු තනන
මල් මෙන් අරුම දිවිහුය පුදුම ..........
සළුපිළි අතර තිසරුන් සේම
නාභිය ලඟින් නෙරි පොට බෝම
අඩවන් දෙනෙත ආරැයුම් ගේන
පාකරයි සැහැල්ලුම පිරිමින් බොහොම..............
දෙස් දෙන දනන් හට - විනිවිද දකින සළුපට;
ශ්වෙතාම්බර පට -වැසුව නොවැසුව හුය පට
මියුලැසිය, මාහට - වෙසඟනකි ඔබහට
අරුමසිය මිහිපිට -නොදකින එකය තම සිත !

Thursday, November 3, 2022

#39: මලකි නුඹ මනරම් - විලකි සෙනෙහස දුන්

මලකි නුඹ මනරම් - විලකි සෙනෙහස දුන්

උසට නැගෙනා ගිරි හිසයි නුඹ -අහස් කුස සිඹිමින්
සිව් දිගින් එන නේක සුළි මැද -හිනැහෙමින් ඉඳපන්
මියුලැසිය ඔබ නම් ………………………………//


පෙති බිඳුණු දා -මලක් නැති බව - නුඹට මුමුණයිදෝ
මලක පැහැසර අඳ වු දෙනෙතින් දකින උන් කොහිදෝ
නීල අඹරේ පියාඹන්නට -නුඹට බැරි කිමදෝ
දියඹ ඔබ්බෙහි ලොව දකින්නට අවසරයි නංගෝ ..........


මලකි නුඹ මනරම් - විලකි සෙනෙහස දුන්
උසට නැගෙනා ගිරි හිසයි නුඹ -අහස් කුස සිඹිමින් //
පෙති හැලුණු මල් -පිබිදෙනා බව - අහස් ගවූ උසකින්
සුළඟ මුමුණයි - අසනු දියණිය - දිරිය පිරි හිතකින්


මලකි නුඹ මනරම්- සුවඳ දෙන හැබැහින්
කැලුම් දී හිනැහෙන්න නැගණිය -නැගෙන හිරු විලසින්
මලකි නුඹ මනරම් - විලකි සෙනෙහස දුන්
උසට නැගෙනා ගිරි හිසයි නුඹ -අහස් කුස සිඹිමින් //

👉අතුල අධිකාරි ගයන, බන්දුල නානායක්කරවසම්ගේ ගී පද "විසිරුනු මල් පෙති දෝතට ගත් කුමරි- ඒ පෙති එක් කර මලක් සොයන බොලඳි -සරදම් නොකරමි ආදරයෙන් කියමි, විසිරුනු පෙති යලි මලක් නොවේ නැගණි", අපේ යොවුන් වියේදී නිතරම ගැයුණු අදටත් ගැයෙන ගීතයක්. එත් මහ වැසි මැද්දේ, ගෙදර එමින් ඉන්න විට ඒ සින්දුව ඇහෙන කොට පළමු වතාවට මට හිතුනා මේ කියන දේ වැරදියි නේද කියල . සින්දුව ගැන විවේචනයක් නෙමේ, මේ ගීතය අවවාදයක් දෙනවා නමුත් කන්‍යාභාවය නැතිවූ පමණින් ඇය තවදුරටත් මලක් නොවේයැයි පවසන සමාජය පසුගාමී නොවේද? එබැවින් මේ ඇය වෙනුවෙන්; 💖💖

Wednesday, July 20, 2022

# 38: ගෘෂා නුඹ සමත්

 

දෑස පියන් -  බිම නොබලන් 

සැඩ  පහරේ - ගසා  ගෙන යයි 

සහසක් දූ පුතුන් - අහිමිව ඔරු බඳත් 

එතෙර යයි වැල්  පාලමින් - රජ කුමරුන්

ගෘෂා නුඹ සමත් 

අසඩක් උඹ ඉතින් -බීපන් තව තවත් 

Sunday, July 3, 2022

#37: වෙනස

 


උඹ වෙනස් , මම වෙනස් - ඉඳුරාම හරි වෙනස්

ආදරෙන් බැඳුණාට - සිතන හැටි වුව වෙනස්

පොරොන්දම් විස්සෙනුත් - පහක් ගැන උනි  දොසක්

එකට සිටි පෙර දිනත් - වැහි කවියකිය නොදත්

 

විපිළිසර සිත මැදත් - සිතුවේම මම අදත්

සිංහයෙක්  , වෘෂභයෙක් - එක ලඟම  රථ දෙකත්;

කල්ප සහසක් ගොහින් -උන් තවම එක ලඟත්

කොහොම බැලුවත් හෙටත් -නැතිද උන්  හරි වෙනස් ?

Sunday, April 24, 2022

# 36: නෑ එහෙම නෙමෙයි

 




ගඟ දෑල නුඹයි..............

ගං පතුළ මමයි;

නිහඬ දියේ , සැඩ  සුළි මවනා .....................

හිරු මඩළ නුඹයි.............

ඉටි පහන මමයි -

නිවි නිවි දැවෙනා , දැවි දැවි නිවෙනා ..............

මහා වැස්ස නුඹයි ............

පොද වැස්ස මමයි,

රේණු වටින් මල් පෙති සිඹිනා .............

මිහි මඬල නුඹයි ..............

සඳ වතිය මමයි ,

අමාවකදි  ඔබ ළඟ නිදනා …………

මගෙ සෙනෙහෙ ඔබයි .... ....

සෙනෙහස  මමමයි,

උණු කදුළක .....ඉකි.. බිඳිනා ............

Saturday, August 21, 2021

#35: මගේ සොඳුරිය…… කුවන්නා

 

යශෝදරා ….යශෝදරා ...ලොවට නුඹ මගෙ, යශෝදරා

නූරි නොවුනද , හදේ  සිරවුණ, නිඳි බින්ඳ නුඹ , වී පබා ....

නුඹව අතහැර බවුන් වඩනට -යන්න පින් මදි  මට මෙදා ..

නුඹට පව් නැත, මම දනිමි එය  - උඹ රකියි දරුවන් සඳා ....

 

යශෝදරා .....යශෝදරා ........ ලොවට නුඹ මගෙ, යශෝදරා

 

නොලිව් කවියක සැඟවූ සුසුමක - සෙනෙහෙ ලෙහිතුර සඟවලා

කාසි අඟ  හිඟ දැනුණු දවසක - කුවන්නා විඳ මගෙ පබා ...........

බිඳුණු හදවත අඳුරේ ගුලි කොට - ළිපේ ගින්දර අවුළුවා

හැදුව තේ එක කහට වැඩි බව - කියනු බැරි බව දනිමි මා ..........

කුවන්නා ................................... කුවන්නා……..


අහිමි හිරු සඳ - උන්ට කුමකට -දිස්නදෙයි නුඹගේ ප්රභා

කඳුළු තොටුපළ - සෙනෙහෙ පෙම් විල - ගොඩ ගලයි වානෙන් එහා

අඳුරු ගොම්මන දෙවොල අබියස - ලත උනේ -කුමකට මෙදා

පුදසුනේ දෙවියන් නොමැති බව - නුදුටුවේ ඇයි නුඹ උමා ......

 

කුවන්නා ...කුවන්නා ... මගේ සොඳුරිය…… කුවන්නා

Friday, June 18, 2021

#34: අම්මා ......අම්මා....... මිහි මඬල සැම ගෙ අම්මා .............

 



තුරු වදුළු සිඹින -මද සුළඟ නිතින  සැම

කෙනෙර මවුන් ඔද-තෙද  රන්දා

ගස් ගොම්මන යට - කඩොල් කැලේ කොන

නිසොල්මනේ මිහි සර විඳිනා

 

අම්මා ......අම්මා....... මිහි මඬල සැම ගෙ  අම්මා //

 

විහඟ ගීතයක - ස්වර පුබුදන සඳ

කලා වැවේ දියවර බන්ඳා  

කුඹුක්  රුකක් යට -  සෙවන කැදැල්ලක

මීන කුලේ  පෙම් - සුව  විඳිනා

 

අම්මා ......අම්මා....... මිහි මඬල සැම ගෙ  අම්මා //

 

පෙන පොකුරු මවන - සුළි රටා මතින

නුඹ ගලයි, ගලයි , ගංගා ....

කෙත් වතු සරු කොට - ඔබත් මමත් රැක

ජීවය නිති රකිනා …… අම්මා

 

රැක  ගනිමු ලොවෙ අම්මා -මිහි මඬල සැමගේ අම්මා

අම්මා ......අම්මා....... මිහි මඬල සැම ගෙ  අම්මා ........//


 

Wednesday, May 19, 2021

#33: පහන නිව්වේ කිම කියා

 







සැදෑ අඳුරෙහි ගිළුණු මොහොතක

පහන නිව්වේ කිම  කියා

කදෝ පැණි එළි, මගෙන් ඇහුවා

මතක අමතකදෝ කියා............

 

හද ගැහෙන හඬ - නොඑන මොහොතක

කඳුළු වියළුණු - නෙත් අයා

කැඩපතින් ඇසුවාම කිව්වේ

බිඳුණු කැබලිත් නැත කියා ..........

 

රිදුම් පිරිපත දෙවනු කිමදැයි

සංසාර දුක පේ වෙලා

බිඳෙන පෙනපිඬු -අතර සොයනෙමි

සසර නිවනක් වෙද කියා ........

19/ 05/ 2021


Sunday, April 4, 2021

#32: කිරිල්ලිගේ පෙම් කථාවක් ………………..

 







සුවිසල් නිලඹර - පියාසලන සඳ

දුටිමි ඔබ පෙර දිනෙක

තුරු  වියන දෙබෑ කොට - අහසට නැගී උන් සැටි.

මා සිපගන්ටමඳ - ඇසුව සඳ හිනැහුනා;

ආදරය සැමට බව ...............

රැඳුනු මුත්  සෙනෙහසින්

ඔබේ උර මත -සරතැස නිවන අරුමෙක 

අරුණු යම නික්මුනා - සුලඟක වෙළෙන්නට .

 

රිදුම් පිරිපත  -සදිසි මොහොතක

සොයා ආ අද දින 

නුඹ නොමැති කෙම් බිම

දවයි මගෙ - කුරුළු හදවත

 

හුස්ම දුන් පෙර දින -කීවේද මට දමා යන වග

හිඳින්නට ඔබ ළඟ - නොඑන බව කිව්වාද ..

කැරකෙමින් සීරුවෙන් -සොයන  සඳ  මුඩු  කතර

තණ පතක් කෙඳිරුවා - ඔබේ අවසන් මොහොත;

 

මුවහත් පොරෝතල -කිඹුල් දත් කියත් තල

සිදින කළ   තුමුල ගත - පිරිසුදුම සුසුමන්  - යලි යළිත්  මුදාහැර

අවසන් මොහොත තෙක්  සෙවන දී  -උන් හැමට

නික්ම ගිය සෙනෙහෙ රුක - ආදරෙයි මම නුඹට ......

Friday, December 11, 2020

# 31: මම මිමි .

 


සුනිල් සයුරත සිබින හිරු කිරණ තවත් දිනයක් උදා කළ මොහොතක හරිත පැහැයෙන්  බබලන මුහුදු තණ බිම් මැදින් ඇය නිදහසේ   පිහිනා  ගියා. ඔයා දැන් කෑම ගන්න ඕනේ අපේ පැටියටත් එක්කකමයි කියල කියන්න තාත්තෙක් ලග නොහිටියත් පුංචි පැටියා  ගැන ස්නේහයෙන් පිරුණු ඇය මුහුදු තණ  කුස පුරා අහරට ගත්තේ නොබෝ දිනකින්ම පැටියා  කිරෙන් සනහන රිසියෙනුයි. ඔව් . ඒ තමයි මගේ  මව . මවකගේ ආදරය

මෙහි සිට  බටහිර දෙසට නෙත් යොමන්න. විල්පත්තු ජාතික වනෝද්‍යාන මායිමට  30 km නුදුරින් මුහුදු තෘණ පිරුණු නොගබුරු මුහුදු තීරය මගේ නිවහනයි. මව මගේ  උපත බලාපොරොත්තුවෙන් සිටින අතරේ තමයි දළ දියරලකට මැදි  වී ඉන්දියාවත් ලංකාවත් අතර ඇති පෝක් සමුද්‍ර සන්දියේ සිට ගසා  ගෙන ආවේ .

බබළන නීල දියබ කිසිදා නොදුටුවත් උනුසුම්මුහුදු රල පහස මව් කුස සිට නිරතුරුව වින්දෙමි. ඒ සොදුරු අත්දැකීම විදිමින් මව සමග එකට පිහිනන දිනය එනතුරු සිහින දුටුවෙමි . නොගබුරු තෘණ බිම් අතර සරමින් එක්බිති ගැබුරට   කිමිදෙන අපි, හුස්මක් ගන්නට නිරතුරුවම දිය මතුපිටටට් විත් ක්ෂණයෙන් කිමිදෙන බව ඔබට රහසක් විය හැකියි. ඇත්තමයි. එත් ඔබ වගේම කිරි බී වැඩෙන හුස්ම ගන්න  අපි ප්‍රනීත ආහාරයක් විදියට සළකන බව නම් හරිම බියකරුයි. අවාසනාවට  දීවරයින්ගේ දලට අසු වන අපි හුස්ම ගන්නට මතු පිටට එන්නට  බැරිව මියැදෙන හැටි හරිම දුක් බරයි.

එදා උඳුවප් මාසේ  අරුම දවසක්. හිරු මල මොහොතකට වළා  කුලක සැගවුනා. ඇගේ බිය මුසු ඉකි බිදුම සුළගේ සැගවී ගියා. මගේ  අම්මා මාලු දලකට අහුවුණා. මා ගැන  දුකින් බියෙන් සැළෙන ඇගේ හදවතේ  වේදනාව මට දැනුණා. අපේ හිත වල බියා එකට යාවුණා. අවසන් හුස්ම  හෙළන්නට පෙර ඇය දිරිය ගත්තා ඇගේ කුසින් මා මුදා හැර මගේ ජීවිතය බේරාදෙන්නට. නමුත් අපේ ඉරණම කාරුණික උනේ  නැහැ .

 

පෙකෙනි වැලෙන් තවමත්  යාවි පාවෙමින් තිබුනුඅපගේ නිසල සිරුරු ඔබට හමුඋනා . මම අපේ කතාව ඔබට  කියන්නේ, වදවී යමින් සිටින මගේ නෑයින් වෙනුවෙන්, සුනිල් දියබේ සරන්නට සිහින දකින නුපන් පැටවුන් වෙනුවෙන්.

අපව ආරක්ෂා  කරන්න. අපිව ආහාරයට ගන්න එපා. අපි වෙනුවෙන් අපගේ සාගර නිවහන රැක දෙන්න.

 සමුගන්නම්”